Longfunctie onderzoek

De werking van de longen kan op verschillende wijzen worden vastgesteld. De keuze van de methode van onderzoek hangt samen met de aard van de klachten en de kwaal die daarbij mogelijk een rol speelt. Bij iedere longfunktietest ademt u via een mondstuk aan het longfunktie apparaat, waarbij de neus met een klem wordt dichtgehouden, om te voorkomen dat u door uw neus ademt. Het onderzoek duurt 30 minuten tot 1 uur.

De voorbereiding

U hoeft niet nuchter te zijn.
Het is belangrijk dat u rustig en ontspannen aan het onderzoek begint, komt u daarom op tijd.Voor het goed slagen van de test dient u te stoppen met het innemen van bepaalde medicijnen. Uw behandelend arts of de longfunktie-assistent(e) zal u vertellen om welke medicijnen het gaat.

Het onderzoek

Longfunktieonderzoek is niet pijnlijk en wordt niet als belastend of onprettig ervaren.

Spirometrie: Bij dit onderzoek wordt de longinhoud bepaald. Hiervoor moet u een aantal keren diep in en uit ademen. Om de snelheid te bepalen waarmee u kunt uitblazen, moet u dit ook een aantal keren heel krachtig doen. Indien uw arts dit aangegeven heeft, wordt de test herhaald na het toedienen van een luchtweg­verwij­dend medicijn.

Diffusietest: Deze test meet de snelheid waarmee uw longen ingeademde zuurstof aan het bloed doorgeven. Nadat u volledig hebt uitgeblazen moet u diep inademen en deze adem 10 seconden vasthouden, vervolgens blaast u weer in het apparaat uit.

Bodybox: Dit onderzoek meet de weerstand van de luchtwegen, dat wil zeggen hoeveel moeite u het kost om adem te halen. Tevens wordt de longinhoud gemeten. Deze test gebeurt in een gesloten ruimte, die lijkt op een telefooncel. Indien uw arts dit aangegeven heeft, wordt de test herhaald na het toedienen van een luchtwegverwijdend medicijn.